De aanvoegende wijs of (
Romaans) conjunctief is een van de modi (wijzen) van een
werkwoord. Via de conjunctief kan onder meer: iets wat niet waar is, iets waarvan niet zeker is of het waar is of een wens of een toegeving of een aanwijzing of een aansporing tot uitdrukking worden gebracht. In het hedendaags Nederlands is het gebruik van de aanvoegende wijs goeddeels beperkt tot vaste uitdrukkingen:kome wat komtkoste wat het kostzo waarlijk helpe mij God
almachtigde hemel bewaar megodbetert (= God betere 't)leve de koningin!het zij zohet ga je goed men zegge het voortmen neme (zoals dat nog in oude kookboeken gevonden wordt). In de meeste gevallen gaat het om een persoonsvorm van de derde persoon enkelvoud in de tegenwoordige tijd. Deze vorm is doorgaans gelijk aan die van de infinitief min -n. Alleen bij het werkwoord zijn is ook een aanvoegende wijs in de verleden tijd mogelijk (het ware te wensen). Verder wordt vaak de verledentijdsvorm gebruikt (was het maar zo) en/of omschrijven we de wijs met het hulpwerkwoord zullen: ik zou het niet doen.
Zie meer op Wikipedia.org...