Arbitration, a form of alternative dispute resolution (ADR), is a legal technique for the resolution of disputes outside the courts, where the parties to a dispute refer it to one or more persons (the "arbitrators", "arbiters" or "arbitral tribunal"), by whose decision (the "award") they agree to be bound. It is a resolution technique in which a third party reviews the evidence in the case and imposes a decision that is legally binding for both sides and enforcable. Other forms of ADR include mediation (a form of settlement negotiation facilitated by a neutral third party) and non-binding resolution by experts. Arbitration is often used for the resolution of commercial disputes, particularly in the context of international commercial transactions. The use of arbitration is also frequently employed in consumer and employment matters, where arbitration may be mandated by the terms of employment or commercial contracts.

Arbitration steht für

• einen juristischen Vermittlungsvorgang, siehe Schiedsverfahren, bzw. die verwandte Mediation
• eine elektronische Schaltung, siehe Arbiter

Das Schiedsverfahren (engl. arbitration) ist das Verfahren vor einem Schiedsgericht (privates Zivilgericht). Voraussetzung ist eine Schiedsvereinbarung zwischen den Parteien. Dadurch wird der Rechtsweg zu den staatlichen Zivilgerichten ausgeschlossen. Der bürgerliche Rechtsstreit zwischen dem Schiedskläger und dem Schiedsbeklagten wird durch einen Schiedsspruch eines oder mehrerer Schiedsrichter beendet. Der Schiedsspruch tritt an die Stelle eines Urteils eines staatlichen Gerichts. Er ist für die Parteien bindend und kann für vollstreckbar erklärt werden.

L'arbitrage est un mode alternatif de résolution des conflits, dans lequel un arbitre intervient pour prendre des décisions qui engagent les deux parties qui font appel à ses services. C'est un mode non étatique de règlement des litiges

En skiljenämnd är en nämnd som kan avgöra tvister i vilka förlikning kan träffas i stället för att de tas upp som tvistemål i en domstol.

Arbitraż to metoda rozwiązywania sporów prawnych w sprawach cywilnych bez udziału sądu powszechnego, w której kompetencje takiego sądu powierza się bezstronnemu specjaliście. Może mieć charakter jednorazowy bądź instytucjonalny. W arbitrażu jednorazowym każda ze stron sporu wybiera własnego arbitra (lub arbitrów), a ci następnie powołują superarbitra. Tak wybrany skład rozstrzyga spór w oparciu o uzgodnione wcześniej zasady. Arbitraż instytucjonalny funkcjonuje w oparciu o profesjonalną organizację zajmującą się arbitrażem. Przykładami takowych są Sąd Arbitrażowy przy Krajowej Izbie Gospodarczej w Warszawie lub międzynarodowy Sportowy Sąd Arbitrażowy w Lozannie.