Antonim - termin oznaczający przeciwieństwo, odwrotność innego terminu, zaś antonimy to terminy przeciwstawne. Antonimami są np. ciepło - zimno, mądry - głupi, syty - głodny. Dziedzina wiedzy zajmująca się m.in. antonimami to
językoznawstwo. Antonimy właściwe podlegają stopniowaniu (np. młody - stary, młodszy - starszy; mądry - głupi, mądrzejszy - głupszy), nie oznaczają niezależnych przeciwstawnych jakości, lecz służą jako leksykalny środek wyrażania stopniowania (por. wysoki - niższy - najniższy, młody - starszy - najstarszy). Antonimy komplementarne to pary wyrazów, w których zaprzeczenie jednego powoduje stwierdzenie drugiego, np. On jest żonaty → On nie jest kawalerem. Do antonimów zalicza się też tzw. konwersje, czyli pary wyrazowe typu kupić - sprzedać, ożenić się - wyjść za mąż.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...
['æntënim] n. antonim
(ANTONIM m. sh. gjuh. Që ka kuptim të kundërt me atë të një fjale tjetër. Antonime të plota. Çift antonimesh.)
s. n., pl. antoníme
s. n.
1. cuvânt cu sens opus altui cuvânt.
2. joc care cere să se caute un cuvânt opus altuia, indicat sau care reiese dintr-o definiţie. (fr. antonyme)