ANOMIE

Anomia (gr. a- = "bez", nomos = "prawo") - pojęcie wprowadzone do socjologii przez Emila Durkheima (1858-1917), określające stan społeczny, w którym jednostki społeczne wobec narzucanych przez społeczeństwo celów czy wartości, które należy realizować, nie mają możliwości zrealizowania tych celów czy uzyskania wartości za pomocą społecznie akceptowanych środków czyli zgodnie z przyjmowanymi w społeczeństwie normami.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Anomie (z reckého a = ne, nomos = zákon) je oznacení pro takový stav spolecnosti, kdy prestávají platit pravidla a normy. Ve vztahu k jedinci vyjadruje toto slovo stav oslabení norem a morálních hodnot. Slovo vzniklo jako novotvar užívaný v teologické literature pozdního stredoveku, kde byl užíván k oznacení bezzákonosti v právním, ale i morálním smyslu.
Více na Wikipedia.org...

بى هنجارى ،بى توجهى به اصول دين ،اعتقاد به بى نظمى
روانشناسى : بى هنجارى
 کلمات مرتبط(2) 

کلمات مرتبط(anomie):



بازگشت به واژه anomie


cultural anomie 
 social anomie 

Etymology: From the French "anomie," from Greek anomia "lawlessness" from anomos "lawless" based on a- "without" + nomos "law." "Nomos" comes from the PIE root nem- "to assign; to take." The PIE root gives us counting words like "number" and "enumerate."
a+ => nomiebi-nâm(us)-i (pbp.)
bi-hanjâr-i
bi-namâd-i
bi-pâya-gi
harj-o-marj( e be-bâr-âmada az bi-qânuni, fru-rizi ye arzešhâ)

(แอน' นะมี) n. ภาวะผิดหลักหรือผิดปกติของบุคคลหรือสังคม. -anomic adj.