ANAFORA

Anafora - To w literaturze powtórzenie tego samego słowa lub zwrotu na początku kolejnych segmentów wypowiedzi.Anafora - w liturgii chrześcijańskiej centralna część Eucharystii, nazwa powszechna na jej określenie w Kościołach Wschodnich, zarówno prawosławnych jak i przedchalcedońskich (Koptowie, Syriacy, Chaldejczycy itd.) W liturgii rzymskiej (rzymskokatolickiej) przez wieki używana była tylko jedna anafora - Kanon Rzymski, po reformach Soboru Watykańskiego II, powstało ich znacznie więcej i przybrały nazwę Modlitwy Eucharystyczne.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Anafora (recky prinesení zpet) je slovní figura, opakování shodného slova nebo skupiny slov na zacátku za sebou jdoucích veršu nebo vet (výjimecne je za anaforu také pokládáno opakování zacátku nekterých veršu ve sloce). Je opakem epifory, u níž se slova opakují na konci verše nebo jiného celku. Príkladem anafory z ceské literatury mohou být tyto Bezrucovy verše:Sto roku v šachte žil.Sto roku kopal jsem uhlí.''
Více na Wikipedia.org...

Az adjekció (görögül katapleonaszmon, latinul adiectio, jelentése hozzátoldás, bovítés) a retorika egyik stílusalakzatokat létrehozó muvelete. Egy új, addig a jelenségegészhez nem tartozó alkotórész, nyelvi elem hozzátoldása az egészhez. A bovítés, a kiegészítés a nyelv valamennyi szintjén érvényesülhet.
További információt lásd Wikipedia.org...

(raport) s. f., art. anaforáua, g.-d. art. anaforálei; pl. anaforále

(figură de stil) s. f., g.-d. art. anafórei; pl. anafóre

s. f. procedeu stilistic constând în repetarea aceluiaşi cuvânt la începutul mai multor unităţi sintactice sau metrice; epanaforă. (fr. anaphore, lat. anaphora)