• A Cappella (Todd Rundgren album), 1985
• A Cappella (Gaither Vocal Band album), 2003
• "One Sweet Day (A Cappella)", Mariah Carey & Boyz II Men song

• in der Ära ab dem späten 16. Jahrhundert eine Kompositionsweise für mehrstimmige kirchliche Vokalensembles mit fakultativer Instrumentalbegleitung
• ab dem 19. Jahrhundert Chormusik ohne Instrumentalbegleitung
• ein Genre der Popmusik, bei dem ein close harmony-Vokalensemble ohne oder mit minimaler Instrumentalbegleitung auftritt
• einen Teil eines Musikstückes der Popmusik, bei dem die Instrumentalbegleitung aussetzt

1. OMDIRIGERING A cappella

Jest to termin określający styl muzyczny polegający na wykonywaniu przez chór utworów wielogłosowych bez towarzyszenia instrumentów. Ów styl wykształcił się na gruncie muzyki kościelnej XVI wieku, a jego teoretyczne dookreślenie dokonało się na kanwie teorii muzyki w I połowie XVII wieku.

Początkowo termin a cappella odnosił się do wykonawstwa muzyki sakralnej, w obecnie używanym znaczeniu jest to każdy rodzaj kompozycji (i techniki) chóralnej wykonywanej bez towarzyszenia instrumentów. Styl a cappella narodził się w czasach kompozytora Josquin des Preza w końcu XV wieku, a popularność osiągnął w wieku XVI, kiedy to kompozytor Giovanni Pierluigi da Palestrina pisał utwory wykonywane w watykańskiej Kaplicy Sykstyńskiej. W kompozycjach nie zamieszczano żadnych informacji co do akompaniamentu, który miał towarzyszyć śpiewowi, więc późniejsi uczeni założyli, że chór śpiewa bez dźwięku organów, choć istnieją dowody na to, że niektóre partie wokalne dublowane były przez organy. Do wieku XVII śpiew a cappella ustąpił miejsca stylowi kantata, który zakładał partie przeznaczone dla wokalistów, jak i dla instrumentów.