9. Jahrhundert
VIII wiek IX wiek
X wiek801 802 803 804 805 806 807 808 809 810 811 812 813 814 815 816 817 818 819 820 821 822 823 824 825 826 827 828 829 830 831 832 833 834 835 836 837 838 839 840 841 842 843 844 845 846 847 848 849 850 851 852 853 854 855 856 857 858 859 860 861
862 863 864 865 866 867 868 869 870 871 872 873 874 875 876 877 878 879 880 881 882 883 884 885 886 887 888 889 890 891 892 893 894 895 896 897 898 899 900
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...
belangrijke gebeurtenissen en ontwikkelingenMet de kroning van
Karel de Grote in
800 begon de eeuw voor West-Europa als een tijd van hoop, zoals deze in vele eeuwen niet gevoeld was. Het begin van deze eeuw mag dan ook een tijd van ongekende bloei en herstel genoemd worden. Ook voor de
Kerk van Rome was het een tijd van expansie vooral in noordelijke richting. In de tweede helft van de eeuw echter kwamen er steeds grotere problemen. Voor een deel kwam dat omdat de Franken het begrip 'kroonprins', de enige erfgenaam van de macht niet kenden. In plaats daarvan werd het Rijk telkens gedeeld. Hoewel het keizerlijk gezag aanvankelijk onaantastbaar leek, bleken de latere keizers niet bij machte om hun onderdanen tegen invallen uit het noorden te beschermen en plaatselijke machthebbers, die de
Vikingen moesten zien te weren zagen niet in waarom zij de keizer nog moesten gehoorzamen.Met hun vergevorderde zeevaartkunst waren de inwoners van het verre noorden van Europa steeds succesvoller. Soms nam dat de vorm aan van gewapende invallen in de rest van Europa, maar vaak was het ook gewoon een gedurfde vorm van handel op de verre afstanden.Engeland, de Nederlanden en Frankrijk werden bezocht door de
Denen. De
Noren koloniseerden
Ierland en
IJsland, terwijl de
Zweden de
Baltische landen en
Rusland teisterden.
Byzantium kwam in
843 eindelijk de
iconenstrijd te boven en kon daarmee beginnen aan een langzaam herstel dat pas na 1000 zijn hoogtepunt zou bereiken. Met de ontwikkelingen in het westen, namelijk de kroning van
Karel de Grote tot nieuwe 'keizer van het Westen' had de 'Oost-Romeinse' keizer echter wel zijn aanspraak op het enig keizerschap en daarmee de hoogste positie in de rangorde van het christendom verloren zien gaan. Daarmee werd de paus ook steeds onafhankelijker van de Byzantijnse keizer.
Zie meer op Wikipedia.org...