наверх
наверх
нареч.
1) а) На верхнюю часть чего-л., по направлению к верхней части чего-л.
б) перен. разг. В вышестоящую организацию.
2) разг. Ввысь, вверх.
наверх
[قيد] :
1: up
[.adv. & adj. & vt. & n]: بالا ، روي ، بالاي ، در بلندي ، جلو ، بر فراز ، سپري شده ، سربالايي ، برخاستن ، بالا رفتن ، صعود کردن ، ترقي کردن ، بالا بردن يا ترقي دادن ، در حال کار 2: upstairs
[.adv. & adj]: بالاخانه ، دراشکوب بالا ، ساختمان فوقاني