наверху
наверху
нареч.
1) а) В верхней, на верхней части чего-л.
б) перен. разг. В вышестоящей организации.
2) разг. В вышине, вверху.
наверху
oppe, oppå
наверху
[قيد] :
1: above
[.adv]: در بالا ، بالاي ، بالاي سر ، نام برده ، بالاتر ، برتر ، مافوق ، واقع دربالا ، سابق الذکر ، مذکور در فوق 2: upstairs
[.adv. & adj]: بالاخانه ، دراشکوب بالا ، ساختمان فوقاني