Исход
исход
исход
м.
1) устар. Действие по знач. глаг.: исходить (2*1).
2) перен. Способ разрешить затруднения, возможный выход из сложных или неприятных обстоятельств.
3) а) Окончание, завершение чего-л.
б) Результат.
ИСХОД
("Книга исхода")
вторая книга Пятикнижия.
исход
utvei; utgang, utfall
исход
[مذکر] :
1: way out 2: solution
[.n]: چاره سازي ، شولش ، حل ، محلول ، راه حل ، تاديه ، تسويه 3: end
[.vt. & n]: پايان ، انتها ، آخر ، خاتمه ، فرجام ، سر ، نوک ، طرف ، بپايان رساندن ، تمام کردن ، خاتمه دادن ، خاتمه يافتن 4: close
[.adv. & adj. & n]: جاي محصور ، چهارديواري ، محوطه ، انتها ، پايان ، ايست ، توقف ، تنگ ، بن بست ، نزديک
[.vt. & vi]: بستن ، منعقد کردن ، مسدود کردن ، محصور کردن 5: outcome
[.n]: برآمد ، پي آمد ، حاصل ، نتيجه 6: issue
[.vi]: بر آمد ، پي آمد ، نشريه ، فرستادن ، بيرون آمدن ، خارج شدن ، صادر شدن ، ناشي شدن ، انتشار دادن ، رواج دادن ، نژاد ، نوع ، عمل ، کردار ، اولاد ، نتيجه بحث ، موضوع ، شماره 7: culmination
[.n]: اوج ، قله ، حد اعلي 8: Exodus
[.n]: مهاجرت بني اسرائيل از مصر به کنعان ، خروج ، مهاجرت ، مهاجرت دسته جمعي