Âjîvika

Ajivika (also written Ajivaka; correct transliteration Ājīvika) was an ancient philosophical and ascetic movement of the Indian subcontinent. The Ajivikas were contemporaries of the early Buddhists and historical Jains; the Ajivika movement may have preceded both of these groups. The Ajivikas may have been a more loosely organized group of wandering ascetics (samanas or sanyasins). The Ajivikas believed that transmigration of the human soul was determined by a precise and non-personal cosmic principle called Niyati (destiny or fate) and was completely independent of the person's actions. They are believed to have been strict fatalists, who did not believe in karma or the possibility of free will.
See more at Wikipedia.org...

L'ajivika ou âjîvika (aussi écrit ajivaka - en prakrit; ou correctement en sanskrit: ajivika) est une ancienne doctrine athéiste et un mouvement ascétique du sous-continent indien. Les âjîvika, contemporains des premiers jaïns et des premiers bouddhistes, croyaient que la transmigration de l'âme était déterminée par un principe cosmique, exact et non-personnel appelé niyati (destin), et était donc complètement indépendante des actions personnelles.
Pour la suite, voir Wikipédia.org…

Die Ajivikas (Sanskrit: Ajivika; Pali: Ajivaka) waren Anhänger einer philosophischen Richtung in Indien, die erstmals zur Zeit des Buddha Gautama Siddharta bezeugt ist und mindestens bis zum 14. Jahrhundert fortbestand. Die Etymologie und Bedeutung des Wortes Ajivika ist unklar und umstritten; eine mögliche Deutung lautet, dass der Begriff sich auf eine lebenslange (Sanskrit: a-jiva) Praxis bezog (im Gegensatz zu befristeten Gelübden).
Mehr unter Wikipedia.org...

Adżiwikowie (sanskr. ājīvika, prakryckie także ajīvaka - "profesjonalista", "traktujący ascezę jako sposób na życie") -  indyjski odłam religijny wyznający skrajny ascetyzm,  determinizm i swoisty ateizm. Ostatnie wzmianki o nich pochodzą z XIV wieku, kiedy to zostali wchłonięci przez hinduizm. Reaktywowani w 1991 roku. Chodzili nago, żyli tylko z jałmużny. Nie posiadali świętych ksiąg. Byli intensywnie zwalczani przez myślicieli należących do innych współczesnych im szkół religijnych, zwłaszcza przez dżinistów, z którymi mieli wspólne korzenie, oraz przez buddystów, a przez większość filozofów hinduistycznych uważani za rażąco niemoralnych (ateizm, nietypowe podejście do kwestii karmy, nagość mniszek, praktyki seksualne ). Znani byli ze skrajnie surowych rytuałów inicjacyjnych. Uważali, że każdy może robić co chce (nawet najciężej "grzeszyć"), gdyż i tak ostatecznie każdy po wielu wcieleniach osiągnie mokszę, niezależnie od jakichkolwiek uczynków. Święty i grzesznik mieli dla nich te same zasługi, mimo to stosowali najskrajniejszą ascezę (skrajniejsza znana była tylko w kilku efemerycznych sektach hinduskich). Uprawianie ascezy było dla nich nie tyle środkiem do osiągnięcia celu, jakim jest wyzwolenie, ile "dowodem" na wysoki stopień rozwoju duchowego. Znani są tylko z polemicznych dokumentów swoich przeciwników. Najwybitniejszym przedstawicielem i prawdopodobnie założycielem adżiwików był Maskarin Gośala. We wczesnym średniowieczu mieli się nawrócić najpierw (ok. VIII w.) na buddyzm mahajany, potem na tantryzm i wreszcie (ok. XIV w.) na wisznuicki bhaktyzm.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...